IBG 70008 - 1:700 HMS Glowworm 1938 British G-class destroyer

Model plastikowy do sklejania brytyjskiego niszczyciela HMS Glowworm.

Skala modelu: 1/700

W skład zestawu wchodzą:

• ramki z częściami do sklejenia
• elementy fototrawione
• metalowa lufa
• instrukcja składania modelu wraz z prezentacją możliwych wersji malowania
• arkusz kalkomanii

Zestaw nie zawiera kleju i farb.

Model wymaga samodzielnego sklejenia części.

W tym celu pomocna będzie instrukcja załączona do modelu, która przedstawia kolejność wycinania i sklejania części. Instrukcja zawiera też sugestie dotyczące wyboru farb do malowania zestawu. Ostatnim etapem budowy modelu jest naniesienie na jego powierzchnię kalkomanii dołączonych do zestawu zgodnie z przedstawionym schematem.

Do budowy modelu niezbędne będą następujące podstawowe narzędzia:

• cążki lub skalpel modelarski
• pilniki lub papier ścierny o kilku gradacjach
• pędzelki o różnej grubości
• klej modelarski do plastiku
• zestaw farb według instrukcji lub dobrany według potrzeb z pomocą pracownika naszego sklepu modelarskiego

IBG to polski dystrybutor modeli do sklejania który aktualnie skupił swoją działalność na produkcji modeli plastikowych. W ofercie znajduje się dużo ciekawych i niszowych pojazdów w skalach 1/72 i 1/35. Zwłaszcza spory wybór ciężarówek z okresu II wojny światowej. Wśród modeli lotniczych dominują polskie konstrukcje z okresu września 1939 roku w skali 1/72.

Niszczyciele typów G i H – seria dwudziestu czterech brytyjskich niszczycieli wodowanych w okresie od 1935 do 1939 roku.

Służyły w czasie II wojny światowej w Royal Navy, dwa z nich zostały przekazane Royal Canadian Navy a jeden Polskiej Marynarce Wojennej (ORP „Garland”). Siedemnaście z nich zostało utraconych w trakcie działań wojennych. Po wojnie jeden okręt został sprzedany Holandii, a jeden Dominikanie. Okręty typów G i H stanowiły kolejną grupę średniej wielkości niszczycieli, budowanych w Wielkiej Brytanii w końcu lat 20. i w latach 30. XX wieku, określanych zbiorczo jako typy A–I. Stępki pod osiem jednostek typu G położono w 1934 roku, typu H rok później. Podobnie jak we wcześniejszych typach, zbudowano również po jednym liderze dla każdego typu, mocniej uzbrojonym i posiadającym dodatkowe pomieszczenia sztabowe.Rozwinięciem typu H i ostatnim ogniwem w linii rozwojowej klasycznych przedwojennych niszczycieli brytyjskich były niszczyciele typu I oraz zbliżone do nich cztery jednostki budowane na zlecenie Turcji. Na projekcie typów G i H oparte zostały także okręty budowane dla flot innych państw. Jednostki typów G i H miały klasyczną konstrukcję kadłuba z wzniesioną dziobówką i uskokiem na wysokości masztu. Ich wyporność standardowa wynosiła 1340–1350 ton angielskich (ts), pełna 1854–1859 ts, długość całkowita 98,5 m (na konstrukcyjnej linii wodnej 97,5 m, między pionami 95,1 m), szerokość maksymalna 10,1 m, zaś średnie zanurzenie 3,8 m. Napęd stanowiły dwie turbiny parowe Parsonsa, zasilane w parę przez trzy kotły typu Admiralicji, umieszczone w dwóch kotłowniach. Turbiny napędzały dwie śruby. Łączna moc siłowni, wynosząca 34 000 shp, zapewniała okrętom prędkość maksymalną 35,5–36 węzłów. Uzbrojenie po wejściu do służby składało się z czterech pojedynczych dział QF 4,7 inch Mark IX kal. 120 mm, umieszczonych po dwa na dziobie i rufie w superpozycji, ośmiu przeciwlotniczych wielkokalibrowych karabinów maszynowych Vickers kal. 12,7 mm, dwóch poczwórnych wyrzutni torped kal. 533 mm („Glowworm” miał eksperymentalnie zamontowane wyrzutnie pięciorurowe) oraz miotaczy i zrzutni bomb głębinowych.

HMS „Glowworm” (H92) – położenie stępki 15 sierpnia 1934, wodowanie 22 lipca 1935, wejście do służby 22 stycznia 1936. Stocznia Thornycroft w Woolston. Zatopiony 8 kwietnia 1940 roku w starciu z krążownikiem „Admiral Hipper”, po udanej próbie staranowania przeciwnika. Zginęło 111 członków załogi, 39 dostało się do niewoli.