Eduard EX168 - 1:48 M6A Seiran maski

Zestaw masek Eduard EX168 – maski do malowania oszklenia do modelu M6A Seiran (Tamiya) w skali 1:48

Eduard EX168 to samoprzylepne maski w skali 1:48 do malowania ramek owiewki kabiny i pozostałych przeszkleń oraz piast kół, dopasowane do modelu samolotu M6A Seiran firmy Tamiya. Maski wycięto z żółtego papieru maskującego typu Kabuki, co pozwala uzyskać ostre krawędzie bez ręcznego maskowania taśmą. Model bazowy nie wchodzi w skład zestawu.

W zestawie znajdziesz:

• Arkusz masek samoprzylepnych z żółtego papieru maskującego (typu Kabuki), wyciętych do owiewki kabiny i pozostałych przeszkleń oraz do piast kół podwozia
• Instrukcja rozmieszczenia masek

Dane techniczne zestawu:

• Skala: 1:48
• Numer katalogowy: EX168
• Producent: Eduard
• Dedykowany model: M6A Seiran firmy Tamiya
• Typ dodatku: maski do malowania oszklenia
• Materiał: żółty papier maskujący (typu Kabuki), wycinany maszynowo

Maski samoprzylepne do malowania oszklenia – precyzyjne krawędzie ramek kabiny

Maski Eduarda to samoprzylepne szablony wycięte z żółtego papieru maskującego typu Kabuki o niskiej klejności, dopasowanego do delikatnych powierzchni modelarskich. Zasłaniają przezroczyste pola oszklenia, pozostawiając odkryte jedynie ramki kabiny, dzięki czemu po natryśnięciu farby powstają ostre, równe krawędzie ramek – trudne do uzyskania przy ręcznym maskowaniu taśmą.

Zalecaną metodą jest naniesienie masek na czyste i odtłuszczone oszklenie, dokładne dociśnięcie krawędzi, a następnie malowanie aerografem. Po wyschnięciu farby maski się usuwa. Maski przeznaczone są do jednorazowego użytku; nie zaleca się pozostawiania ich na modelu przez dłuższy czas.

O samolocie – Aichi M6A Seiran:

Aichi M6A Seiran to japoński pokładowy bombowiec-wodnosamolot, zaprojektowany do przenoszenia przez wielkie okręty podwodne typu I-400. Koncepcja zakładała atak z zaskoczenia na cele niedostępne dla lotnictwa lądowego, w tym Kanał Panamski. Samolot miał składane skrzydła i usterzenie, aby zmieścić się w cylindrycznym hangarze na pokładzie okrętu; niewielka obsługa mogła go przygotować do startu w kilka minut, po czym był katapultowany z pokładu.

Do służby weszła niewielka liczba maszyn w 1945 roku, lecz wojna skończyła się przed użyciem bojowym; planowany atak na atol Ulithi nie doszedł do skutku po kapitulacji. Powstała też wersja szkolna M6A1-K Nanzan na podwoziu kołowym. Pływaki mogły być odrzucane w locie dla poprawy osiągów, jeśli powrót do okrętu nie był przewidziany. Zachowany egzemplarz znajduje się w zbiorach Smithsonian.

Dane techniczne oryginału (Aichi M6A Seiran):

• Długość: 11,64 m (z pływakami)
• Rozpiętość: 12,26 m
• Wysokość: 4,58 m
• Masa własna: ok. 3 300 kg
• Masa startowa: ok. 4 040 kg
• Załoga: 2 (pilot i obserwator/strzelec)
• Napęd: 1 silnik rzędowy Aichi Atsuta 32 (licencyjny DB 601), ok. 1 400 KM
• Prędkość maks.: ok. 475 km/h
• Pułap: ok. 9 900 m
• Zasięg: ok. 1 200 km
• Uzbrojenie: 1 ruchomy km 13 mm w tylnym stanowisku, 1 bomba 800 kg lub torpeda ok. 850 kg
• Produkcja: 28 egz. (1943–1945)

O producencie – Eduard:

Eduard to czeski producent modeli do sklejania i akcesoriów modelarskich, działający od 1989 roku, z siedzibą w Obrnicach. Firma jest szeroko rozpoznawana wśród modelarzy lotniczych dzięki własnym modelom w skalach 1:48 i 1:72 oraz obszernej ofercie dodatków waloryzujących: części fototrawionych, elementów żywicznych Brassin, kalkomanii i masek malarskich. Maski Eduard wycinane są z żółtego papieru maskującego (typu Kabuki) i projektowane pod konkretne modele plastikowe, co zapewnia dokładne dopasowanie do kształtu oszklenia i innych detali. Seria masek EX obejmuje setki pozycji dedykowanych zarówno modelom Eduarda, jak i zestawom innych producentów.