FLYHAWK 1127 - 1:700 HMS Aurora 1945 - Arethusa Class Cruiser

Model plastikowy do sklejania brytyjskiego lekkiego krążownika Aurora 1945 - klasy Arethusa.

• Producent - Flyhawk
• Nr. katalogowy producenta - 1127
• Skala modelu: 1/700

W skład zestawu wchodzą:

• ramki z częściami do sklejenia
• elementy fototrawione
• instrukcja składania modelu wraz z prezentacją możliwych wersji malowania
• arkusz kalkomanii

Zestaw nie zawiera kleju i farb niezbędnych do wykonania modelu.

Model został wykonany przez chińską firmę Flyhawk znaną z wysokiej jakości produktów, zarówno modeli jak i elementów fototrawionych stosowanych w modelarstwie. Modele Flyhawka polecamy dla modelarzy w każdym stopniu zaawansowania.

Model wymaga samodzielnego sklejenia części. W tym celu pomocna będzie instrukcja załączona do modelu, która przedstawia kolejność wycinania i sklejania części. Instrukcja zawiera też sugestie dotyczące wyboru farb do malowania zestawu. Ostatnim etapem budowy jest naniesienie na jego powierzchnię kalkomanii dołączonych do zestawu zgodnie z przedstawionym schematem.

Do budowy modelu niezbędne będą następujące podstawowe narzędzia:

• cążki lub skalpel modelarski
• pilniki lub papier ścierny o kilku gradacjach
• pędzelki o różnej grubości
• klej modelarski do plastiku
• klej cyjanoakrylowy do klejenia elementów fototrawionych
• zestaw farb według instrukcji lub dobrany według potrzeb z pomocą pracownika naszego sklepu modelarskiego

HMS Aurora – brytyjski krążownik lekki typu Arethusa, w służbie Royal Navy w latach 1937-1948. Odznaczył się głównie w działaniach II wojny światowej na Morzu Śródziemnym i w obronie Malty. Okręt nosił numer taktyczny: 12. Po wojnie służył w marynarce Republiki Chińskiej pod nazwą Chongqing, następnie jako okręt szkolny w marynarce Chińskiej Republiki Ludowej pod różnymi nazwami do lat 60. Był to dziesiąty brytyjski okręt o tej nazwie, którą nosiły też okręty innych państw.

Krążownik lekki „Aurora”, noszący tradycyjne w marynarce brytyjskiej Royal Navy imię bogini Aurory z mitologii rzymskiej, był ostatnim, czwartym okrętem z serii niewielkich lekkich krążowników typu Arethusa. Były one zaprojektowane jako relatywnie słabsze lekkie krążowniki, przewidywane głównie do walki z niszczycielami i wsparcia własnych niszczycieli. Okręt zamówiono 1 marca 1935 w ramach programu finansowego z 1934 roku. Budowę rozpoczęto w stoczni Portsmouth Dockyard w Portsmouth 23 lipca 1935, zwodowano go 20 sierpnia 1936, a wszedł do służby 9 listopada 1937. Matką chrzestną była żona admirała Johna „Jackie” Fischera. Koszt budowy wyniósł ok. 1.250.000 funtów.

„Aurora” była wyposażona jako okręt flagowy i różniła się od swoich okrętów bliźniaczych brakiem katapulty i wodnosamolotu, zastąpionych przez dodatkową nadbudówkę z pomieszczeniami sztabowymi (w 1940 zdemontowaną i zastąpioną przez działka przeciwlotnicze 40 mm).

W 1948 „Aurora” została sprzedana marynarce Republiki Chińskiej. Przekazanie okrętu miało miejsce 19 maja 1948 w Portsmouth, lecz chiński dowódca Deng Zhaoxiang i załoga objęli go dopiero 10 czerwca na Malcie, w drodze okrętu do Chin. Okręt otrzymał nazwę „Chongqing” (inne spotykane warianty nazwy to ”Chung King”, „Chun Tsin”, „Chungking”, „Tchoung King”, „Tchunking”). Brak jest dokładnych informacji o jego dalszej służbie, lecz uczestniczył w walkach rządowych sił kuomintangu z armią komunistyczną, jako największa jednostka floty chińskiej. Między innymi jesienią 1948 ostrzeliwał pozycje 4. kolumny 2. Armii Narodowo-Wyzwoleńczej Armii Chińskiej (późniejszego 41. Korpusu), powodując spore straty w ludziach. 2 marca 1949 krążownik jednak wyszedł z Szanghaju, po czym jego załoga zdała okręt siłom komunistycznym w Weihai (inne dane: 25 lutego). Istnieją różne wersje dotyczące przebiegu buntu, według jednej inicjatorem był sam dowódca, który później w 1955 stał się wiceadmirałem floty Chin ludowych.

Już 19 marca 1949 okręt został na rozkaz Czang Kaj-szeka zbombardowany w porcie Dagu w Zatoce Liaotuńskiej przez kuomintangowskie ciężkie bombowce B-24, po czym przewrócił się i zatonął na głębokości 11 m (istnieje też mniej wiarygodna propagandowa wersja, że okręt zatopili w porcie komuniści, żeby go uratować od zniszczeń). Okręt został później w 1951 podniesiony przy udziale radzieckich specjalistów z EPRON. Następnie w marynarce ChRL otrzymał nazwę „Huanghe” (inny wariant: „Hsuang Ho”), zmienioną jeszcze w 1951 na „Beijing” (”Pei Ching”), a w 1958 na „Guangzhou” (”Kuang Chou”). Mimo to zrezygnowano z remontu jako nieopłacalnego, także z powodu nietypowych mechanizmów w porównaniu z okrętami pochodzenia radzieckiego. Część mechanizmów zdemontowano i użyto do celów przemysłowych, zaś część wyposażenia przejęli Rosjanie. Od 1955 okręt służył jako stacjonarny hulk szkolny w Szanghaju, prawdopodobnie złomowany w 1966.

Dane taktyczno-techniczne

Wyporność     standardowa: 5270 t
pełna: 6715 t
Długość     154,33 m
Szerokość     15,56 m
Zanurzenie     5,1 m
Napęd
4 turbiny parowe Parsona o mocy łącznej 64 000 KM,
4 kotły parowe Admiralicji,
4 śruby
Prędkość     32,25 w.
Zasięg     5500 mil morskich przy prędkości 15 w
Uzbrojenie
6 dział 152 mm (3xII),
8 dział 102 mm plot (4xII),
8 działek 40 mm plot (2xIV),
7 działek 20 mm plot (7xI),
6 wt 533 mm (2xIII)
– stan na 1941 – szczegóły niżej
Załoga     500-625 (w czasie wojny zwiększana)