FLYHAWK 1158 - 1:700 Light Cruiser HMS Galatea - Limited Edition

Model plastikowy do sklejania brytyjskiego lekkiego krążownika HMS Galatea - Limited Edition

• Producent - Flyhawk
• Nr. katalogowy producenta - 1158
• Skala modelu: 1/700

W skład zestawu wchodzą:

• ramki z częściami do sklejenia
• elementy fototrawione
• metalowe lufy
• metalowe maszty
• elementy żywiczne
• instrukcja składania modelu wraz z prezentacją możliwych wersji malowania
• arkusz kalkomanii

Zestaw nie zawiera kleju i farb niezbędnych do wykonania modelu.

Model został wykonany przez chińską firmę Flyhawk znaną z wysokiej jakości produktów, zarówno modeli jak i elementów fototrawionych stosowanych w modelarstwie. Modele Flyhawka polecamy dla modelarzy w każdym stopniu zaawansowania.

Model wymaga samodzielnego sklejenia części. W tym celu pomocna będzie instrukcja załączona do modelu, która przedstawia kolejność wycinania i sklejania części. Instrukcja zawiera też sugestie dotyczące wyboru farb do malowania zestawu. Ostatnim etapem budowy jest naniesienie na jego powierzchnię kalkomanii dołączonych do zestawu zgodnie z przedstawionym schematem.

Do budowy modelu niezbędne będą następujące podstawowe narzędzia:

• cążki lub skalpel modelarski
• pilniki lub papier ścierny o kilku gradacjach
• pędzelki o różnej grubości
• klej modelarski do plastiku
• klej cyjanoakrylowy do klejenia elementów fototrawionych
• zestaw farb według instrukcji lub dobrany według potrzeb z pomocą pracownika naszego sklepu modelarskiego

HMS Galatea - brytyjski krążownik lekki okresu II wojny światowej, typu Arethusa, w służbie w latach 1935-1941.

Krążownik lekki „Galatea”, noszący tradycyjne w marynarce brytyjskiej Royal Navy imię żeńskie z mitologii greckiej (Galatea), był drugim okrętem typu niewielkich krążowników lekkich Arethusa, składającego się z czterech jednostek. Były one zaprojektowane jako relatywnie słabsze krążowniki lekkie, przewidywane głównie do walki z niszczycielami i wsparcia własnych niszczycieli. Budowę rozpoczęto w stoczni Scotts Shipbuilding & Engineering Co. w Greenock w Szkocji 2 czerwca 1933, zwodowano go 9 sierpnia 1934, a wszedł do służby 14 sierpnia 1935. Po wejściu do służby nosił numer identyfikacyjny 71.

Przed wojną służył na Morzu Śródziemnym jako okręt flagowy brytyjskich niszczycieli Floty Śródziemnomorskiej. Po wybuchu II wojny światowej, w grudniu 1939 powrócił do Wielkiej Brytanii, wchodząc wraz z pozostałymi trzema okrętami tego typu w skład 2. eskadry krążowników (2nd Cruiser Squadron) wiceadm. George Edward-Collinsa, jako jej okręt flagowy. Eskadra działała głównie na Morzu Północnym. W lutym 1940 „Galatea” uczestniczyła czasowo w zespole przechwytującym niemieckie statki handlowe próbujące przerwać się z hiszpańskiego portu Vigo.

Niedługo przed niemieckim atakiem na Norwegię, „Galatea” wyszła w morze 4 kwietnia 1940 z bliźniaczą „Arethusą” i polskim dywizjonem niszczycieli (OORP „Błyskawica”, „Grom”, „Burza”) na patrol w kierunku wybrzeży Norwegii, poszukując bezskutecznie niemieckich okrętów. Podczas kampanii norweskiej, 18 kwietnia i 22-23 kwietnia „Galatea” z innymi okrętami (w tym „Arethusą”) transportowała wojska do Andalsnes w Norwegii, następnie 1 maja ewakuowała stamtąd wojska alianckie. Podczas kampanii francuskiej, w dniach 24-26 maja „Galatea” z „Arethusą” wspierały ogniem artylerii wojska w rejonie Calais.

1 września „Galatea” odniosła lekkie uszkodzenia od bliskiego wybuchu niemieckiej miny koło ujścia Humber. W nocy 8/9 przeprowadziła z niszczycielami operację przeciw niemieckiej żegludze pod Calais, lecz nie odnaleziono żadnych statków. W drodze powrotnej „Galatea” 9 września wpadła na minę pod Sheerness, po czym była remontowana w Chatham od 18 października 1940 do 8 stycznia 1941.

„Galatea” powróciła następnie do roli okrętu flagowego 2. eskadry krążowników, kadm. Curtisa, w skład której wchodziła wtedy również bliźniacza HMS „Aurora” oraz HMS „Kenya” i „Hermione”. Pod koniec maja 1941 z eskadrą wzięła udział w poszukiwaniach niemieckiego pancernika „Bismarck”, w składzie osłony lotniskowca HMS „Victorious”.

W lipcu 1941 „Galatea” została skierowana na wschodnie Morze Śródziemne - drogą wokół Afryki i przez Kanał Sueski do Aleksandrii, gdzie weszła w skład 15. eskadry krążowników. Wzięła udział w operacji floty 23-25 listopada, podczas której pancernik HMS „Barham” został zatopiony przez okręt podwodny U-331. W dniach 8-11 grudnia uczestniczyła w operacji przeciw włoskiej żegludze i ostrzale Derny.

13 grudnia 1941 w składzie zespołu „V” kadm. Philipa Viana (ponadto krążowniki przeciwlotnicze HMS „Naiad” i „Euryalus” i 9 niszczycieli HMS „Jervis”, „Kimberley”, „Kingston”, „Kipling”, „Griffin”, „Havock”, „Hotspur”, HMAS „Napier” i „Nizam”) wzięła udział w operacji przechwycenia włoskiego konwoju, który jednak został zawrócony. Powracając do bazy, brytyjskie okręty natknęły się pod Aleksandrią na niemieckie okręty podwodne. Tuż przed północą 14 grudnia okręt podwodny U-557 storpedował „Galateę” trzema torpedami, na skutek czego krążownik szybko zatonął z 23 oficerami i 447 marynarzami, w tym z dowódcą kmdr. Edwardem Simem, na pozycji 31°17' N, 29°13' E. 154 osoby uratowały niszczyciele „Griffin” i „Hotspur”.

Dane taktyczno-techniczne

Wyporność     standardowa – 5220 ton
pełna – 6665 ton
Długość     154,33 m
Szerokość     15,56 m
Zanurzenie     5,1 m
Napęd
4 turbiny parowe Parsona o mocy łącznej 64 000 KM, 4 kotły parowe Admiralicji, 4 śruby
Prędkość     32,25 węzłów
Zasięg     5500 mil morskich przy prędkości 15 w
Uzbrojenie
6 x 152 mm (3xII),
8 x 102 mm plot (4xII),
8 x 40 mm plot (2xIV),
8 x 20 mm plot (8xI),
6 wt 533 mm
- stan na 1941, szczegóły w tekście
Wyposażenie lotnicze
1 wodnosamolot Fairey Seafox
Załoga     500-625 (w czasie wojny zwiększana)