Hobby 2000 72005 - 1:72 Beaufighter Mk. IC &  Macchi MC.202 Folgore - North Africa 1942

Zestaw dwóch plastikowych modeli do sklejania: Bristol Beaufighter Mk.IC i Macchi MC.202 Folgore w skali 1:72

Hobby 2000 72005 to wydanie szczególne – w jednym pudełku znajdują się dwa kompletne, niezależne modele do samodzielnego montażu w skali 1:72: brytyjski ciężki myśliwiec dalekiego zasięgu Bristol Beaufighter Mk.IC oraz włoski myśliwiec Macchi MC.202 Folgore. Zestawiono ze sobą maszyny, które latem i jesienią 1942 roku spotykały się na niebie Afryki Północnej.

Oba modele powstały na bazie wyprasek z form Hasegawy. Hobby 2000 przygotowało do nich wspólny arkusz kalkomanii wodnych drukowanych przez Cartograf oraz maski samoprzylepne na oszklenie kabin obu samolotów.

Każdy z modeli ma przypisany jeden schemat malowania. Beaufighter Mk.IC nosi oznaczenie D / T4831 z 252 Sqn RAF, maszyny P/O Eastona Thwaitsa z Idku w Egipcie z 15 czerwca 1942 roku. Folgore odtwarza samolot 84-12 o numerze MM7919, którym w Fuce w Egipcie latał 24 października 1942 roku kpt. Franco Lucchini z 10° Gruppo, 4° Stormo.

W zestawie znajdziesz:

• Wypraski z tworzywa sztucznego do modelu Bristol Beaufighter Mk.IC (formy Hasegawa)
• Wypraski z tworzywa sztucznego do modelu Macchi MC.202 Folgore (formy Hasegawa)
• Maski samoprzylepne na oszklenie kabin obu modeli
• Arkusz kalkomanii wodnych drukowanych przez Cartograf – po jednym schemacie malowania na każdy model
• Ilustrowana instrukcja montażu

Dane techniczne modelu:

• Skala: 1:72
• Numer katalogowy: 72005
• Producent: Hobby 2000
• Zawartość: dwa kompletne modele do sklejania
• Beaufighter Mk.IC – długość po sklejeniu ok. 175 mm, rozpiętość ok. 245 mm
• Macchi MC.202 Folgore – długość po sklejeniu ok. 123 mm, rozpiętość ok. 147 mm
• Stopień trudności: średniozaawansowany

Uwaga: Zestaw nie zawiera kleju, farb ani narzędzi modelarskich. Modele przeznaczone są do samodzielnego montażu.

Budowa modelu:

Zestaw łączy dwa bardzo różne poziomy pracy. Jednosilnikowy Folgore to model prosty i szybki w montażu, z niewielką liczbą części – dobry wybór na rozgrzewkę. Dwusilnikowy Beaufighter wymaga więcej uwagi, przede wszystkim przy ustawieniu gondoli silnikowych i osadzeniu usterzenia; warto dopasować te elementy na sucho przed sklejeniem. W obu maszynach kabiny wygodnie jest pomalować przed zamknięciem kadłubów.

Malowanie obu modeli utrzymane jest w klimacie pustynnym: brytyjska maszyna w kamuflażu z jasnym, błękitnym spodem typowym dla teatru śródziemnomorskiego, włoska – w charakterystycznym schemacie Regia Aeronautica z piaskową podstawą i zielonymi plamami. Kalkomanie zaleca się kłaść na lakier błyszczący, co ogranicza ryzyko efektu srebrzenia kalkomanii, a całość wykończyć lakierem satynowym. Na koniec warto rozważyć delikatne podkreślenie osadów pyłu pigmentami – dwa modele w spójnej scenerii pustynnej tworzą bardzo efektowną ekspozycję.

Niezbędne narzędzia:

• Cążki modelarskie do wycinania elementów z wyprasek
• Nożyk modelarski lub skalpel
• Pilniki i papier ścierny do wygładzania śladów po wlewkach
• Klej do tworzyw sztucznych (np. Tamiya Extra Thin Cement)
• Precyzyjne pęsety modelarskie
• Pędzle różnych rozmiarów
• Farby modelarskie (akrylowe lub emaliowe)
• Wash modelarski do podkreślenia detali i linii podziału
• Lakier błyszczący pod kalkomanie oraz lakier satynowy do wykończenia
• Płyn do zmiękczania kalkomanii

O samolocie – Bristol Beaufighter:

Bristol Beaufighter powstał jako prywatna inicjatywa wytwórni Bristol, która wykorzystała skrzydła, usterzenie i podwozie bombowca torpedowego Beaufort, dokładając zupełnie nowy, krótki kadłub mieszczący potężne uzbrojenie. Prototyp oblatano 17 lipca 1939 roku, a już rok później maszyna trafiła do jednostek. Cztery działka Hispano kal. 20 mm w dolnej części kadłuba czyniły z niej jeden z najsilniej uzbrojonych samolotów myśliwskich swoich czasów; w wersjach myśliwskich uzupełniało je sześć karabinów maszynowych w skrzydłach.

Pojemny, pozbawiony silnika nos okazał się idealnym miejscem na anteny i osprzęt pokładowego radaru przechwytującego. Dzięki temu Beaufighter stał się pierwszym naprawdę skutecznym nocnym myśliwcem RAF-u i odegrał kluczową rolę podczas nocnych nalotów na Wielką Brytanię zimą 1940/1941. Równolegle rozwijano wersje dalekiego zasięgu dla Coastal Command, przeznaczone do patroli morskich, zwalczania żeglugi i osłony konwojów – w tej roli maszyna operowała między innymi nad Morzem Śródziemnym. Nad Afryką Północną w 1942 roku Beaufightery Coastal Command polowały na żeglugę i transport lotniczy państw Osi, operując między innymi z egipskiego Idku. Ich naturalnym przeciwnikiem były włoskie myśliwce Regia Aeronautica – w tym Macchi MC.202 Folgore, którego odwzorowanie znajduje się w tym samym pudełku.

Dane techniczne oryginału (Bristol Beaufighter Mk.IC):

• Długość: 12,60 m
• Rozpiętość skrzydeł: 17,63 m
• Wysokość: 4,83 m
• Masa startowa: ok. 9800 kg
• Załoga: 2 osoby (pilot i obserwator/operator radaru)
• Napęd: 2 silniki gwiazdowe Bristol Hercules XI o mocy ok. 1500 KM każdy
• Prędkość maksymalna: ok. 520 km/h
• Pułap: ok. 8800 m
• Uzbrojenie: 4 działka Hispano kal. 20 mm w kadłubie, w wersji myśliwskiej dodatkowo 6 karabinów maszynowych kal. 7,7 mm w skrzydłach
• Zasięg: ok. 2400 km
• Produkcja: 1940–1945, łącznie ok. 5900 egzemplarzy wszystkich wersji

O samolocie – Macchi MC.202 Folgore:

Macchi MC.202 Folgore („Piorun”) był najbardziej udanym włoskim myśliwcem II wojny światowej produkowanym w większej liczbie. Powstał jako rozwinięcie konstrukcji MC.200 Saetta autorstwa Mario Castoldiego – zachowano sprawdzony płatowiec, ale zamiast silnika gwiazdowego zastosowano rzędowy Daimler-Benz DB 601, wytwarzany na licencji przez Alfa Romeo jako RA.1000 RC.41. Zmiana ta odmieniła charakterystyki maszyny: smukły nos poprawił aerodynamikę, a prędkość maksymalna wzrosła do około 600 km/h. Prototyp oblatano 10 sierpnia 1940 roku, a do jednostek liniowych Folgore trafił jesienią 1941 roku.

W powietrzu MC.202 był zwrotny, przyjemny w pilotażu i dorównywał współczesnym mu myśliwcom alianckim, w tym Curtissowi P-40 i wczesnym wersjom Spitfire'a. Jego najpoważniejszą słabością pozostało uzbrojenie – zaledwie dwa wielkokalibrowe karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm, uzupełniane czasem dwoma karabinami kal. 7,7 mm w skrzydłach. Wobec silnie opancerzonych bombowców alianckich siła ognia okazywała się niewystarczająca, co skłoniło konstruktorów do opracowania kolejnej wersji, MC.205 Veltro.

Folgore walczyły na wszystkich frontach Regia Aeronautica: nad Maltą, w Afryce Północnej, na froncie wschodnim oraz w obronie Włoch. Na maszynach tego typu latali najlepsi włoscy piloci myśliwscy, w tym Franco Lucchini i Adriano Visconti. Produkcję prowadziły zakłady Macchi oraz – na podstawie licencji – Breda i SAI Ambrosini; łącznie powstało około 1100 egzemplarzy.

Dane techniczne oryginału (Macchi MC.202 Folgore):

• Długość: 8,85 m
• Rozpiętość skrzydeł: 10,58 m
• Wysokość: 3,04 m
• Masa własna: ok. 2350 kg
• Masa startowa: ok. 2930 kg
• Załoga: 1 osoba
• Napęd: silnik rzędowy Alfa Romeo RA.1000 RC.41 (licencyjny Daimler-Benz DB 601A) o mocy ok. 1175 KM
• Prędkość maksymalna: ok. 600 km/h
• Pułap: ok. 11 500 m
• Zasięg: ok. 765 km
• Uzbrojenie: 2 karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm nad silnikiem, w części maszyn dodatkowo 2 karabiny kal. 7,7 mm w skrzydłach
• Produkcja: 1941–1943, łącznie ok. 1100 egzemplarzy

O producencie – Hobby 2000:

Hobby 2000 to polska firma modelarska z Katowic, która specjalizuje się w tematycznych wydaniach modeli plastikowych. Jej model biznesowy polega na współpracy z uznanymi światowymi producentami wyprasek – w katalogu Hobby 2000 znajdziemy elementy pochodzące m.in. z form Hasegawy, Fujimi, Dragona, Academy czy Revella. W tym zestawie wykorzystano wypraski marki Hasegawa. Wartością dodaną wydań Hobby 2000 są przygotowane od podstaw arkusze kalkomanii, własne instrukcje montażu oraz – w większości zestawów lotniczych – maski samoprzylepne na oszklenie kabiny, dołączane fabrycznie do pudełka. Firma znana jest z konsekwentnego sięgania po tematy słabo obecne w ofercie dużych producentów, ze szczególnym uwzględnieniem wątków polskich i wschodnioeuropejskich. Zestawy ukazują się w nakładach limitowanych, przez co wycofane pozycje bywają później trudno dostępne. Dla modelarzy oznacza to połączenie sprawdzonych, dopracowanych form z ciekawym, dobrze udokumentowanym opracowaniem historycznym i bogatym wyborem oznakowania.